Hüzün Dolu Dakikalar
BirÅŸeyler kopuyor yüreÄŸimden… Bilinmez parçalar kayıyor. Yakalamaya çalışıyorum her defasında. Olmuyor…
Bazen nedensiz yere gözlerimiz dolar. Nedensiz yere kalbimizdeki bazı hücreler kopar yerinden. Beklemeye baÅŸlarsın sevdiÄŸini. Parçalar kopmaya devam ettikçe bitmek bilmeyen bir sızı kaplar içini. Hani canın yanar ya sen farketmeden. Ä°ÅŸte öyle bir duygudur bu…
Bazen anlatamazsın derdini kimseye. Dilinden dökülür kelimeler boÅŸluÄŸa. Durmadan tekrarkanan bir nakarat gibi takılır söylediklerin diline. Anlatamazsın…
Bazen olur gökyüzünü seyredersin. Yıldızlar gibi kayar parçaların. Gözlerin nemlenir yeniden. Düşünceler yorar beyin hücrelerini. Başını alırsın avuçlarının arasına. Üşürsün o vakit. Kimse bilmez derdini. Ya da sen anlatamazsın…
Bazen yoksul bir sokaÄŸa girersin. Elbiselerin dökülür üzerinden. Kendine bakma vaktin gelmiÅŸtir. Ama… Sen aldırmazsın bu gidiÅŸe! dönüşü olmayan yollara girmezsin. Ama… Çıkışıda hiçbir zaman bulamazsın…
Bazen derdini söylemek için birilerini arar gözlerin. Kalbinini yıkıntıları arasında ararsın birilerini. Bulamazsın! Ama… Yine de konuÅŸmaya baÅŸlarsın tek başına. BoÅŸ duvarlar dinler kederini. Onlarda dinlemez aslında. Ama… Çaresizler soÄŸuk odanda…
Bazen dersin… Bazen olsa yanımda. Anlatabilsem derdimi ona. Geceleri soÄŸuk yatağında. Düşlersin onu baÅŸucunda. Arar gözlerin odanın karanlığında. Bilemezsin ne yapıyor o anda. Gitmek istersin ama tutar seni kederlerin. Bırakmaz yakanı bir türlü. Dersin ki:
Bazen olmasa…
Ä°RG - HÃœZÃœN DOLU DAKÄ°KALAR
Sende Bir Yorum Yaz