22 Kasım Pazartesi: Ziyaretim Depremin ilk yıkımını atlattıktan sonra birçok arkadaşıma ulaÅŸmayı baÅŸarmama raÄŸmen arkadaÅŸlarımla yaptığım konuÅŸmalarda birçok arkadaşımızdan haber alınamadığını öğrendim. Hem eÅŸyalarımı toplamak hemde Düzce’yi sıcağı sıcağına görmek için otobüse bindim. Bizimkilerin endiÅŸeli bakışları arasında otobüs hareket ettiÄŸinde neler göreceÄŸimden habersizdim… Kocaeliyi geçtikten sonra yavaÅŸ yavaÅŸ yolun sağında solunda yıkılmış evler görmek heyecanımın [...]
Åžimdi nerden çıktı bu anı muhabbeti diyebilirsiniz. Geçenlerde eski arkadaÅŸlarım acaba nerelerde diye düşünürken zamanında 2 yılımı verdiÄŸim o zamanlar Abant Ä°zzet Baysal Ãœniversitesi ‘ne baÄŸlı olarak faliyet gösteren Düzce Meslek Yüksekokulu ‘ndaki arkadaÅŸlarım geldi aklıma. Kimbilir ÅŸu anda neredeler diye düşündüm. Ve silmiÅŸ olduÄŸum facebook profilimi tekrar geri açtım Profilimi açtığımda sadece birkaç saat [...]
Anlatacağım hikayeyi geçenlerde bir arkadaşım maille bana yollamış. İş yoğunluğu içerisinde biraz geç okumak zorunda kalmıştım. Ancak daha sonra geç okuyarak bu hikayeden mahrum kaldığım için biraz üzüldüm. Gerçekten anne-oğul arasında yaşanacak en kötü diyaloglar geçiyor hikayede. Belki gerçek belki uydurma ama sonuçta bu bir hikaye. Bu küçük hikaye beni etkilemeyi başardığı için sizlerle paylaşmak istedim. [...]
13 Temmuz 2008 | Kategori
Kısa Hikayeler,
YaÅŸam |
devam »
BirÅŸeyler kopuyor yüreÄŸimden… Bilinmez parçalar kayıyor. Yakalamaya çalışıyorum her defasında. Olmuyor… Bazen nedensiz yere gözlerimiz dolar. Nedensiz yere kalbimizdeki bazı hücreler kopar yerinden. Beklemeye baÅŸlarsın sevdiÄŸini. Parçalar kopmaya devam ettikçe bitmek bilmeyen bir sızı kaplar içini. Hani canın yanar ya sen farketmeden. Ä°ÅŸte öyle bir duygudur bu… Bazen anlatamazsın derdini kimseye. Dilinden dökülür kelimeler boÅŸluÄŸa. [...]
01 Haziran 2008 | Kategori
Kısa Hikayeler,
YaÅŸam |
devam »
Twitter
Facebook
Buzz
Digg
FriendFeed
SON YORUMLAR